جلد 11 - شماره سال ۱۴۰۰                   ‫جلد (11): 135 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rahmani F, Sohrabi Smrud F, Asadzadeh H, Nasrollahi B. Effects of Acceptance and Commitment Therapy on Alexithymia, Resilience, and Mental Wellbeing in Divorced Women. MEJDS. 2021; 11 :135-135
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2048-fa.html
رحمانی فاطمه، سهرابی اسمرود فررامرز، اسدزاده حسن، نصراللهی بیتا. بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ناگویی خُلقی، تاب‌آوری و بهزیستی ذهنی زنان مطلقه. مجله مطالعات ناتوانی. 1400; 11 () :135-135

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2048-fa.html


1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2- گروه روان‌شناسی بالینی دانشکدهٔ روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی تهران
3- گروه روان‌شناسی تربیتی دانشکدهٔ روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی تهران
4- گروه روان‌شناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
چکیده:   (386 مشاهده)

زمینه و هدف: زنان مطلقه از اقشار بسیار آسیب‌پذیر جامعه به‌شمار می‌روند که با مسائل و مشکلات روحی‌روانی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مواجه هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ناگویی خُلقی، تاب‌آوری و بهزیستی ذهنی زنان مطلقه بود.
روش‌بررسی: روش این پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه گواه انجام شد. جامعهٔ آماری پژوهش را تمامی زنان مطلقهٔ مراجعه‌کننده به سازمان بهزیستی استان تهران در نیمهٔ دوم سال ۱۳۹۸ به تعداد ۲۶۳ تشکیل دادند. از بین آن‌ها سی نفر داوطلب واجد شرایط به‌روش نمونه‌گیری هدف‌مند انتخاب شدند. سپس به‌صورت تصادفی در  گروه آزمایش و گروه گواه قرار گرفتند. آزمودنی‌های دو گروه، مقیاس ناگویی خُلقی تورنتو (بگبی و همکاران، ۱۹۹۴)، مقیاس تاب‌آوری کانر-دیویدسون (کانر و دیویدسون، ۲۰۰۳) و مقیاس بهزیستی ذهنی (کییز و ماگیار-مو، ۲۰۰۳) را در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل کردند. مداخلهٔ گروه‌درمانی مبتنی‌بر پذیرش و تعهد به‌مدت هشت جلسه براساس پژوهش پیترسون و همکاران (۲۰۰۹) برای گروه آزمایش ارائه شد؛ درحالی‌که در طول این مدت گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌ آماری تحلیل کوواریانس در نرم‌افزارSPSS  نسخۀ ۲۴ صورت گرفت. سطح معنا‌داری برای همهٔ آزمون‌ها ۰٫۰۵ لحاظ شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد، پس از حذف اثر پیش‌آزمون، تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و گروه گواه در پس‌آزمون، در میانگین نمره‌های متغیرهای ناگویی خُلقی (۰٫۰۰۱>p)، تاب‌آوری (۰٫۰۰۱>p) و بهزیستی ذهنی (۰٫۰۰۱>p) مشاهده شد. همچنین اندازهٔ اثرهای ناگویی خُلقی، تاب‌آوری و بهزیستی ذهنی به‌ترتیب برابر با ۰٫۶۷۴، ۰٫۵۳۸و ۰٫۷۳۹ بود.  
نتیجه‌گیری: باتوجه به یافته‌های پژوهش نتیجه‌گیری می‌شود که برای کاهش ناگویی خُلقی و افزایش تاب‌آوری و بهزیستی ذهنی در زنان مطلقه می‌توان از گروه‌درمانی مبتنی‌بر پذیرش و تعهد استفاده کرد.

متن کامل [PDF 573 kb]   (33 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1399/3/25 | پذیرش: 1399/4/31

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb