جلد 13 - شماره سال ۱۴۰۲                   ‫جلد (13): 21 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Heydari M, Kazemi S A, Barzegar M, Sohrabi Shegefti N. Modeling the Academic Self-handicapping Based on Attributional Styles with the Mediating Role of Emotional Self-regulation and Achievement Goals Bias of the Senior High School Students of Shahed Schools in Yasouj City, Iran. MEJDS 2023; 13 :21-21
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2363-fa.html
حیدری مهدی، کاظمی سلطانعلی، برزگر مجید، سهرابی شگفتی نادره. مدل تبیین خودناتوان‌سازی تحصیلی براساس سبک‌های اسنادی با نقش میانجی خودتنظیمی هیجانی و جهت‌گیری اهداف پیشرفت دانش‌آموزان شاهد و ایثارگر مقطع دوم متوسطهٔ شهر یاسوج. مجله مطالعات ناتوانی. 1402; 13 () :21-21

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2363-fa.html


1- دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2- دانشیار گروه روان‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت، ایران
3- استادیار گروه روان‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت، ایران
چکیده:   (560 مشاهده)

چکیده
زمینه و هدف: مفهوم خودناتوان‌سازی تحصیلی به‌عنوان آسیبی روان‌شناختی شایع در میان فراگیران نظام‌های آموزشی مدنظر است. این پژوهش با هدف ارائۀ مدل تبیین خودناتوان‌سازی تحصیلی براساس سبک‌های اسنادی با نقش میانجی خودتنظیمی هیجانی و جهت‌گیری اهداف پیشرفت دانش‌آموزان انجام گرفت.
روش‌بررسی: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی با استفاده از مدل معادلات ساختاری بود. جامعهٔ آماری را تمامی دانش‌آموزان دختر و پسر شاهد و ایثارگر مقطع (دوره) دوم متوسطه در مدارس شاهد شهر یاسوج در سال تحصیلی ۹۸-۱۳۹۷ تشکیل دادند که به‌صورت نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. نمونهٔ پژوهش ۲۸۰ نفر از دانش‌آموزان بودند که با رضایت آگاهانه به سؤالات پرسش‌نامه‌ها پاسخ دادند. تعدادی از پاسخ‌نامه‌ها به‌علت داده‌های پرت یا تکمیل‌نبودن پرسش‌نامه‌ها کنار گذاشته شدند و درمجموع داده‌های ۲۵۹ نفر تحلیل شد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس خودناتوان‌سازی تحصیلی (شوینگر و استینسمر-پلستر، ۲۰۱۱)، پرسش‌نامهٔ سبک‌‌های اسنادی (پترسون و همکاران، ۱۹۸۲)، پرسش‌نامهٔ راهبردهای انگیزشی برای یادگیری (بوفارد و همکاران، ۱۹۹۵) و پرسش‌نامهٔ هدف پیشرفت (الیوت و مک‌گریگور، ۲۰۰۱) بود. داده‌ها با ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری در سطح خطای ۰٫۰۵ در نرم‌افزارهای SPSS نسخهٔ ۲۳ و AMOS نسخهٔ ۲۴ تجزیه‌و‌تحلیل شد.
یافته‌ها: اثر مستقیم سبک‌های اسنادی بر خودناتوان‌سازی تحصیلی (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۲۳-=β) و بر جهت‌گیری اهداف پیشرفت (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۳۹=β) و بر خودتنظیمی (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۴۴=β‌) معنادار بود. اثرهای مستقیم جهت‌گیری اهداف پیشرفت (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۲۰-=β‌) و خودتنظیمی (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۲۳-=β‌) بر خودناتوان‌سازی تحصیلی معنادار بود. اثر غیرمستقیم سبک‌های اسنادی به‌واسطهٔ جهت‌گیری اهداف پیشرفت (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۰۷۸-=β‌) و اثر غیرمستقیم سبک‌های اسنادی به‌واسطهٔ خودتنظیمی (۰٫۰۰۱>p، ۰٫۱۰-=β‌) بر خودناتوان‌سازی معنادار بود. به‌علاوه مدل مفروض پژوهش با داده‌های گردآوری‌شده برازش مطلوبی داشت (۰٫۰۲۵=RMSEA، ۰٫۹۸=GFI، ۰٫۹۸=NFI، ۰٫۹۹=CFI، ۱٫۱۵=x2/df).
نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش، سبک‌های اسنادی با نقش میانجی خودتنظیمی و جهت‌گیری اهداف پیشرفت می‌تواند مدل مطلوبی برای تبیین خودناتوان‌سازی تحصیلی باشد و بر این اساس می‌توان برای بهبود عملکرد دانش‌آموزان اقدام کرد.

متن کامل [PDF 550 kb]   (182 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb