مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IAU.K.REC.1399.039


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی ، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج،ایران
2- استادیار گروه روانشناسی، واحد کرج ،دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3- مرکز تحقیقات دیابت، پژوهشگاه علوم پزشکی متابولیسم و غدد ، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
4- استاد گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج ، ایران.‌
چکیده:   (181 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: امید و معنویت ، نقش مهمی در سلامت زندگی فردی و اجتماعی دارد. هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی امید درمانی و معنویت درمانی بر رفتار خود مراقبتی، افسردگی و ‏ HbA1c در زنان میانسال مبتلا به ‏دیابت نوع 2‏بود.‏
روش بررسی: پژوهش حاضر ، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون _ پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری کلیه بیماران ‏زن مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به مرکز تحقیقات دیابت، متابولیسم و غدد  تهران در سال 1399 بود. 45 نفر از داوطلبین واجد شرایط به روش نمونه گیری دردسترس به عنوان نمونه وارد پژوهش شدند. سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی امید درمانی و معنویت درمانی و گروه گواه (هرگروه پانزده نفر ) قرار گرفتند. برای دو گروه امید درمانی و معنویت درمانی،  هشت جلسه ی 90دقیقه ای بصورت هفتگی برگزار شد؛ درحالیکه گروه گواه مداخله ای دریافت نکرد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه افسردگی (بک، 1972)، پرسشنامه خودمراقبتی (توبرت و گلاسکو ، 2000) و ‏آزمایش HbA1c خون استفاده شد. در گروهها پیش آزمون و پس آزمون گرفته شد. پس از یک ماه از اجرای پس آزمون، در مرحله پیگیری، اقدامات مذکور بار دیگر انجام پذیرفت. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی توکی و بون فرونی در محیط نرم افزار ‏spss20‏ با سطح معناداری برابر  05/0 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: در پژوهش حاضر امید درمانی و معنویت درمانی  بر افسردگی (001/0P<) و HbA1c (024/0=P) اثر کاهنده و بر خودمراقبتی (012/0=P) اثر افزاینده داشتند. میانگین افسردگی (001/0P<HbA1c (001/0P<) و خودمراقبتی (001/0P<) در طول زمان تغییرات معناداری نشان داد. اثر متقابل زمان * گروه­ها موجب کاهش افسردگی (001/0P<) و HbA1c (001/0P<) و افزایش خودمراقبتی (001/0P<) نسبت به گروه گواه شد. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی حاکی از تفاوت معنادار امید درمانی و معنویت درمانی  با گروه گواه برای هر سه متغیر افسردگی (001/0>P)، فاکتورHbA1c‏  (001/0>P) و خودمراقبتی (001/0>P) بود، اما تفاوت معناداری بین امید درمانی و معنویت درمانی برای هر سه متغیر افسردگی (000/1=P)، فاکتورHbA1c‏  (974/0=P) و خودمراقبتی (143/0=P) وجود نداشت.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش ، امید درمانی و معنویت درمانی بر کاهش ‏افسردگی و افزایش خودمراقبتی در زنان میانسال مبتلا ‏به دیابت نوع 2‏ مؤثر بودند اما بر  HbA1c اثر معنی داری نداشتند.
واژه های کلیدی: امیددرمانی، معنویت درمانی، خود مراقبتی، افسردگی، HbA1c و دیابت نوع دو
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1399/8/19 | پذیرش: 1399/1/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb