جلد 13 - شماره سال ۱۴۰۲                   ‫جلد (13): 17 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rostami M, Keykhosravani M, Poladi Rishehri A, Bahrani M R. Comparing the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy with Coping Strategies Training on Self-esteem and Parenting Self-efficacy of Mothers with Autism Children. MEJDS 2023; 13 :17-17
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2487-fa.html
رستمی مجید، کیخسروانی مولود، پولادی ریشهری علی، بحرانی محمدرضا. مقایسهٔ اثربخشی درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد با آموزش راهبردهای مقابله‌ای بر عزت‌نفس و خودکارآمدی والدگری مادران کودکان اختلال طیف اتیسم. مجله مطالعات ناتوانی. 1402; 13 () :17-17

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2487-fa.html


1- دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
2- استادیار گروه روان‌شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
3- استادیار گروه روان‌شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران؛ استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه پیام‌نور، بوشهر، ایران
چکیده:   (714 مشاهده)

چکیده
زمینه و هدف: تولد کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم، موجب بروز چالش در خانواده به‌ویژه برای مادر می‌شود. هدف پژوهش حاضر مقایسهٔ اثربخشی درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد با آموزش راهبردهای مقابله‌ای بر افزایش عزت‌نفس و خودکارآمدی والدگری مادران کودکان با اختلال طیف اتیسم بود.
روش‌بررسی: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی چندگروهی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و دورۀ پیگیری همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری را تمامی مادران کودکان با اختلال طیف اتیسم تشکیل دادند که در مراکز آموزشی‌درمانی خاص کودکان طیف اتیسم شهر بوشهر مشغول به تحصیل یا درمان بودند. از میان آن‌ها سی نفر واجد شرایط به‌صورت نمونهٔ دردسترس وارد مطالعه شدند و به‌طور تصادفی در سه گروه (درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد، آموزش راهبردهای مقابله‌ای، گواه) قرار گرفتند. فقط گروه‌های آزمایش هرکدام در هشت جلسهٔ درمانی، هفته‌ای یک جلسهٔ نوددقیقه‌ای شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس عزت‌نفس روزنبرگ (روزنبرگ، ۱۹۶۵) و مقیاس خودکارآمدی والدگری (دومکا و همکاران، ۱۹۹۶) بود. داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح احتمال ۰٫۰۵ توسط نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۱۶ تحلیل شدند.
یافته‌ها: درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد و آموزش راهبردهای مقابله‌ای بر افزایش عزت‌نفس و خودکارآمدی والدگری مادران گروه‌های آزمایش درمقایسه با گروه گواه، به‌طور معناداری اثربخش بود (۰٫۰۰۱>p). اثر هر دو مداخله از مراحل پیش‌آزمون تا پس‌آزمون (۰٫۰۰۱>p) و از مراحل پیش‌آزمون تا پیگیری (۰٫۰۰۱>p) معنادار شد؛ اما از مراحل پس‌آزمون تا پیگیری معنادار نبود (۰٫۰۵<p). همچنین بین میانگین نمرات گروه‌های آزمایش در متغیرهای عزت‌نفس (۰٫۶۶۸=p) و خودکارآمدی والدگری (۰٫۰۵۶=p) تفاوت معناداری مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های پژوهش، هر دو مداخله بر افزایش عزت‌نفس و خودکارآمدی والدگری اثربخش است و تفاوت معناداری بین اثربخشی این دو مداخله وجود ندارد؛ ازاین‌رو، درمانگران می‌توانند از این دو رویکرد درمانی و آموزشی به‌ویژه درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد که موج نوینی از درمان‌های شناختی‌رفتاری است، استفاده کنند.

متن کامل [PDF 429 kb]   (170 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb