مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه روان شناسی واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
2- گروه روان شناسی ، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
3- گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه پیام نور، بوشهر، ایران
4- گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه پیام نور ، بوشهر، ایران
چکیده:   (223 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: تولد کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم، موجب بروز چالش در خانواده بویژه برای مادر است. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد با آموزش راهبردهای مقابله ای بر افزایش عزت نفس و خودکارآمدی والدگری مادران کودکان طیف اتیسم بود.
مواد و روش: پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون چند گروهی و مرحله پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری مشتمل بر کلیه مادران کودکان طیف اتیسم که در مراکز آموزشی- درمانی خاص کودکان طیف اتیسم شهر بوشهر به تحصیل یا درمان بود. 30 نفر از آنان که واجد شرایط بودند به صورت نمونه در دسترس وارد مطالعه شدند و بطور تصادفی در سه گروه (درمان پذیرش و تعهد، آموزش راهبردهای مقابله ای و گواه) گمارده شدند. گروه های آزمایشی هر کدام در 8 جلسه درمانی هر هفته یک جلسه 90 دقیقه ای شرکت داشتند؛ ولی به گروه گواه هیچ درمانی ارائه نشد. ابزار پژوهش شامل مقیاس عزت نفس روزنبرگ(1965) و پرسشنامه خودکارآمدی والدگری دومکا(1996) بود. داده ها با روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و روش تعقیبی بونفرونی و سطح احتمال 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد که درمان پذیرش و تعهد و راهبردهای مقابله ای بر افزایش عزت نفس و خودکارآمدی والدگری  نسبت به گروه گواه، بطور معناداری در مادران اثربخش بود (001/0p<)؛ اثر هر دو مداخله از مرحله پیش آزمون تا پس آزمون (001/0p<)، از مرحله پیش آزمون تا پی گیری (001/0p<) معنادار شدند، اما از مرحله پس آزمون تا پیگیری معنادار نشدند(05/0 p>). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی تفاوت معناداری بین میانگین نمرات گروه درمان پذیرش و تعهد با گروه آموزش راهبردهای مقابله برروی متغیر عزت نفس نشان نداد(668/0p=) و در متغیر خودکارآمدی والدگری نیز تفاوت معنادار نشد (056/0p=).
نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش، اثربخشی این دو مداخله برافزایش عزت نفس و خودکارآمدی والدگری را نشان داد.  بین این دو مداخله بر متغیرهای یاد شده تفاوت معناداری مشاهده نشد . از این رو، درمانگران می توانند از این دو رویکرد درمانی و آموزشی به ویژه درمان پذیرش و تعهد که موج نوینی از درمان های شناختی- رفتاری است، استفاده نمایند.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb