جلد 13 - شماره سال ۱۴۰۲                   ‫جلد (13): 26 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IAU.SRB.REC.1399.146

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rasouli N, Molanourozi K, Ghasemi A, Kashi A. Comparing the Effect of Interventions Based on Movement Games, Virtual Reality, and Vision on the Writing Skills of Elementary School Students with Learning Disabilities. MEJDS 2023; 13 :26-26
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2949-fa.html
رسولی نسیم، ملانوروزی کیوان، قاسمی عبداله، کاشی علی. مقایسهٔ اثر مداخله‌های مبتنی‌بر بازی حرکتی، واقعیت مجازی و بینایی بر مهارت نوشتن دانش‌آموزان ابتدایی دارای ناتوانی یادگیری. مجله مطالعات ناتوانی. 1402; 13 () :26-26

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2949-fa.html


1- دانشجوی دکتری تخصصی رشته رفتارحرکتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- استادیار، گروه رفتارحرکتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3- دانشیار، گروه رفتارحرکتی، پژوهشگاه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران
چکیده:   (695 مشاهده)

چکیده
زمینه و هدف: ناتوانی یادگیری نوعی نا‌توانی مزمن است که رشد کارکردهای اساسی چندگانه شامل کارکردهای تحصیلی و روان‌شناختی و نوروسایکولوژیک را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. هدف پژوهش حاضر، مقایسهٔ اثر مداخله‌های مبتنی‌بر بازی‌های حرکتی و واقعیت مجازی و بینایی بر مهارت نوشتن دانش‌آموزان ابتدایی دارای ناتوانی یادگیری بود.
روش‌بررسی: روش پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون، به‌صورت مقطعی با سه گروه تجربی بود. شرکت‌کنندگان پژوهش را دانش‌آموزان دختر ابتدایی به‌تعداد ۴۳ نفر تشکیل دادند که به‌طور تصادفی در سه گروه تجربی بینایی (چهارده نفر) و واقعیت مجازی (پانزده نفر) و حرکتی (چهارده نفر) تقسیم‌بندی شدند. سه مداخلهٔ پژوهش شامل بازی‌های‌ حرکتی و واقعیت مجازی و بینایی بود. ابزارهای پژوهش، پرسش‌نامهٔ مشکلات یادگیری کلورادو (ویلکات و همکاران، ۲۰۱۱) و آزﻣﻮن ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻧﻮﺷﺘﻦ (ﻓﻼح‌ﭼﺎی، ۱۳۷۴) بود. به‌منظور بررسی اثربخشی تمرینات و وجود یا نبود تفاوت بین گروه‌های مختلف پژوهش در مرحلهٔ پس‌آزمون از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. برای بررسی دوبه‌دوی گروه‌ها، آزمون تعقیبی LSD به‌کار رفت. در ادامه به‌منظور بررسی تغییرات درون‌گروهی از پیش‌آزمون تا پس‌آزمون از آزمون تی همبسته استفاده شد. تحلیل‌های آماری در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۶ در سطح معناداری ۰٫۰۵=α انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد، پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، در میزان نتایج مربوط به مهارت نوشتن بین سه گروه‌ مطالعه‌شده اختلاف معنا‌داری وجود داشت (۰٫۰۰۱>p). گروه تمرینی بینایی در متغیر مهارت نوشتن در پس‌آزمون درمقایسه با گروه‌های واقعیت مجازی و حرکتی نمرات بیشتری به‌دست آورد (۰٫۰۰۱>p)؛ ولی بین دو گروه مذکور تفاوت معناداری در متغیر مهارت نوشتن در پس‌آزمون دیده نشد (۰٫۴۵۹=p). هر سه گروه تمرینی به‌طور معناداری در پس‌آزمون دارای نمرات بیشتری در متغیر مهارت نوشتن درمقایسه با پیش‌آزمون بودند (۰٫۰۰۱>p).
نتیجه‌گیری: باتوجه به نتایج پژوهش می‌توان از مداخلات مبتنی‌بر بازی برای پیشرفت مهارت نوشتن استفاده کرد. همچنین بازی‌های بینایی درمقایسه با دیگر مداخلات استفاده‌شده در پژوهش مؤثر‌تر است.

واژه‌های کلیدی: بازی، مهارت، نوشتن، ناتوانی یادگیری
متن کامل [PDF 707 kb]   (173 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb