1- دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود ایران.
2- استادیار گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.
چکیده: (1318 مشاهده)
زمینه و هدف: اختلال وسواس فکری- عملی یکی از شایع ترین، ناتوان کننده ترین و مقاوم ترین اختلالات روان شناختی مطرح میباشد که در دوران همهگیری کرونا افزایش یافته بود. یکی از درمانهایی که اثر بخشی آن در اختلالات روانشناختی تایید شده است درمان روانپویشی کوتاه مدت است. بنابراین هدف پژوهش تعیین اثربخشی درمان روانپویشی کوتاه مدت بر طرحوارههای ناسازگار اولیه، و نظمجویی شناختی هیجانی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس جبری با اضطراب ویروس کرونا بود.
روش بررسی: روش این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با استفاده از طرح پیشآزمون و پسآزمون با دو گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به اختلال وسواس جبری مبتلا به اضطراب ویروس کرونا در سال 1400 که به کلینیکهای روانشناسی شهر تهران مراجعه کردند بود و از بین آنها 30 نفر داوطلب واجد شرایط به صورت تصادفی وارد مطالعه شدند و به تصادف در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه شامل 15 نفر) جایگزین شدند. سپس پرسشنامههای تنظیم شناختی هیجان کارنفسکی (2006) و طرحواره یانگ (1990) توسط هر دو گروه تکمیل شد. پس از آن برنامه درمان روانپویشی کوتاه مدت بر روی گروه آزمایش اجرا شد. سپس پرسشنامههای مذکور توسط هر دو گروه تکمیل شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 24 و روش تحلیل کوواریانس تحلیل شدند.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد تأثیر درمان روانپویشی کوتاه مدت بر طرحوارههای ناسازگار اولیه، و نظمجویی شناختی هیجانی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس جبری با اضطراب ویروس کرونا معنادار بود (001/0>P).
نتیجهگیری: می توان گفت درمان روانپویشی کوتاه مدت و مداخلات در دفاع های تاکتیکی یک راه مؤثر برای افزایش تنظیم شناختی هیجانی و کاهش طرحواره ناسازگار اولیه است.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
روانشناسی