چکیده:
زمینه و هدف: پایداری ازدواج نیازمند آگاهی از تأثیر انتخاب های خود است. واقعیت درمانی می تواند در افزایش تمایزیافتگی و کاهش حسادت زوجین مؤثر باشد. هدف این پژوهش، اثربخشی واقعیت درمانی بر تمایزیافتگی و حسادت زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر یزد بود
روش بررسی: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر یزد در سال 1402-1401 بودند که به روش نمونه گیری در دسترس 30 نفر به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به روش نمونه گیری تصادفی در دو گروه گواه و آزمایش قرار داده شدند. ابزار پژوهش عبارت از پرسشنامه تمایزیافتگی(اسکورن و دندی،2003) و حسادت(ولی زاده و آذربایجانی،1389) بودند. گروه آزمایش طی 8 جلسه 1 ساعته، تحت درمان واقعیت درمانی قرار گرفتند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس و از طریق نرم افزار آماری SPSS25 تحلیل شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که واقعیتدرمانی بر تمایزیافتگی و حسادت زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر یزد اثربخش است(05/0>p). همچنین نتایج نشان داد که،واقعیت درمانی بر تمایزیافتگی و حسادت اثربخش است(05/0>p).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده واقعیت درمانی میتواند تمایزیافتگی و حسادت را در زوجین دارای مشکلات زناشویی را بهبود بخشد.
کلیدواژه ها: واقعیت درمانی، تمایزیافتگی، حسادت، زوجین.