1- استادیار گروه روانشناسی ،دانشکده علوم انسانی ، واحد ساوه ، دانشگاه آزاد اسلامی ، ساوه ، ایران.
2- ندارد
چکیده: (211 مشاهده)
رابطه زناشویی با افزایشزمینه و هدف: راهبردهای ارتباطی و واکنشهای هیجانی زوجین میتواند بر طلاق عاطفی تاثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ساختاری طلاق عاطفی در افراد متأهل 45- 25 ساله بر اساس راهبردهای حفظ رابطه زناشویی و با نقش میانجی شادمانی زناشویی و واکنشپذیری به استرس ادراکشده انجام شد.
روش بررسی: پژوهش حاضر، توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی و مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد متأهل 45-25 ساله مراجعهکننده به مرکز جامع سلامت منطقه 1 شهر تهران بود که بر اساس ملاکهای ورود، از بین آنها تعداد 268 نفر با روش نمونهگیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه طلاق عاطفی محمدی و همکاران (1396)، راهبردهای حفظ رابطه زناشویی استفورد (2011)، شادمانی زناشویی آذرین و همکاران (1973) و واکنشپذیری به استرس ادراک شده شولتز و همکاران (2011) بود. تحلیل داهها با مدلسازی معادلات ساختاری در نسخه 26AMOS و در سطح معناداری 0/05 صورت گرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد، الگوی مفروض پژوهش با دادههای گردآوریشده برازش داشت (057/0= RMSEA، 853/0= AGFI ، 905/0=GFI ،942/0= CFI و88/1= χ²/df). اثر مستقیم شادمانی زناشویی (001/0P < ،331/0- =β) و اثر کل راهبردهای حفظ رابطه زناشویی (001/0P < ،509/0-=β) بر طلاق عاطفی، منفی و معنادار و اثر مستقیم واکنشپذیری به استرس ادراک شده بر طلاق عاطفی، مثبت و معنادار بود (001/0P < ،485/0=β). همچنین شادمانی زناشویی و واکنشپذیری به استرس ادراکشده در رابطه راهبردهای حفظ رابطه و طلاق عاطفی دارای نقش میانجی بود (001/0P < ، 443/0-=β).
نتیجهگیری: راهبردهای حفظ رابطه زناشویی با افزایش شادمانی زناشویی و کاهش واکنشپذیری به استرس ادراکشده، طلاق عاطفی را کاهش میدهد.
شادمانی زناشویی و کاهش واکنشپذیری به استرس ادراکشده، طلاق عاطفی را کاهش میدهد.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
مشاوره