مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شاهرود
چکیده:   (532 مشاهده)
زمینه و هدف: سندرم متابولیک یکی از شایع‌ترین بیماری‌ها به ویژه در میان زنان است که رفتار‌های غیر‌متحرک خاص با آن ارتباط زیادی دارد. هدف پژوهش حاضر تعیین اثر‌بخشی آموزشی معنادرمانی گروهی بر رفتارهای غیر‌متحرک خاص در بیماران مبتلا به سندرم متابولیک بود.
روش بررسی: روش این پژوهش نیمه آزمایشی، از نوع پیش‌آزمون، پس آزمون و پیگیری به همراه گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش زنان سنین 25 تا 60 سال مبتلا به سندرم متابولیک شهرستان سمنان، در نیمه اول سال 1397 بودند. نمونه پژوهش حاضر شامل 30 نفر بود که به شیوه نمونه‌گیری درسترس انتخاب شدند و با جایگزینی تصادفی و همگن سازی در 2 گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. آموزش معنادرمانی در قالب 10 جلسه ارائه شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه رفتار‌غیر‌متحرک خاص (روزنبرگ و همکاران، 2010) بود. داده­ها با نرم افزار SPSS و به روش تحلیل واریانس اندازه­های مکرر با سطح معناداری 050/0 تحلیل شد.
یافته‌ها: در پژوهش حاضر تفاوت میانگین­های اثر تعاملی گروه * زمان بین پیش آزمون (019/0=P) و پس آزمون و بین پس آزمون و پیگیری (019/0=P) برای رفتارهای غیرمتحرک در اوایل هفته معنادار بود. همچنین تفاوت میانگین­های اثر تعاملی گروه * زمان بین پیش آزمون و پس آزمون (009/0=P) و بین پس آزمون و پیگیری (001/0=P) برای رفتارهای غیرمتحرک در اواخر هفته معنادار بود.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به دست آمده می‌توان گفت معنادرمانی با تغییراتی که در فرد ایجاد می­کند، می‌تواند افراد را علاوه بر تغییرات روان‌شناختی، او را به تلاش و تحرک رفتاری و جسمی وادارد، بنابراین بکار بردن این مداخله برای افراد با رفتارهای غیر‌حرکتی خاص پیشنهاد می‌شود.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1398/4/22 | پذیرش: 1398/6/15

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb