مقالات درحال ویرایش                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه روانشناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده:   (164 مشاهده)
چکیده:
زمینه و هدف: اختلال سلوک به عنوان یک اختلال در دوران کودکی با مجموعه‌ای از رفتارهای منفی که کودکان نسبت به بزرگسالان یا هر فرد دیگری نشان می‌دهند، مشخص می‌گردد. این کودکان اساساً دارای مشکلات عاطفی و رفتاری هستند. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش طرح­واره­های ناسازگار و دشواری در تنظیم هیجان در پیش­بینی اختلال سلوک نوجوانی بود.
مواد و روش­ها: پژوهش حاضر به روش توصیفی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان مراجعه کننده به کلینیک­های روان­شناختی همدان در سال 98-1397 که مبتلا به اختلال سلوک بود. تعداد 300 نفر از این افراد با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسش­نامه‌های طرح­واره­ Young، دشواری در تنظیم هیجان Graz و Roemer و علایم مرضی کودکان Birshak پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش ضریب همبستگی Pearson و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد.  
یافته­ها: میانگین و انحراف استاندارد در متغیرهای طرحواره¬های ناسازگار 12/5 ± 79/15، دشواری در تنظیم هیجان18/16 ± 07/107 و اختلال سلوک نوجوانی 77/10 ± 85/50 بود. نتایج نشان داد که طرح­واره­های ناسازگار و دشواری در تنظیم هیجان قادر به پیش بینی اختلال سلوک نوجوانی می­باشد. طرح­واره­های ناسازگار 292/0و دشواری در تنظیم هیجان 383/0، از واریانس اختلال سلوک نوجوانی را تبیین می­کنند (001/0> P).
نتیجه­گیری: بر اساس نتایج به­دست آمده، به نظر می­رسد با اصلاح طرح­واره­های ناسازگار و افزایش توانایی در تنظیم هیجان می­توان از اختلال سلوک در نوجوانی جلوگیری نمود.
 
 
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2023 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb