جلد 12 - شماره سال ۱۴۰۱                   ‫جلد (12): 8 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: ۱۶۲۳۳۸۵۱۱
Ethics code: IR.IAU.ZAH.REC.1400.015

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Harifi A, Sanagouye Moharer G, Shirazi M. Evaluating the Effectiveness of Positive Psychology Intervention on Happiness and Good Feeling in Patients with Chronic Mental Illnesses. MEJDS. 2022; 12 :8-8
URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2735-fa.html
حریفی اسما، ثناگوی محرر غلامرضا، شیرازی محمود. بررسی اثربخشی مداخلهٔ روان‌شناسی مثبت‌نگر بر شادکامی و حس خوب در بیماران روانی مزمن. مجله مطالعات ناتوانی. 1401; 12 () :8-8

URL: http://jdisabilstud.org/article-1-2735-fa.html


1- گروه روان‌شناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی
2- دانشکدهٔ علوم تربیتی و روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
چکیده:   (154 مشاهده)

زمینه وهدف: روان‌شناسی مثبت‌نگر در پاسخ به نقص‌ها و توجه به نقاط قوت افراد می‌تواند به بیماران روانی در داشتن زندگی بهتر کمک کند؛ ازاین‌رو هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخلهٔ روان‌شناسی مثبت‌نگر بر شادکامی و حس خوب در بیماران روانی مزمن بود.
روش‌بررسی: روش این پژوهش نیمه‌آزمایشی، از نوع پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری یک‌ماهه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماری را تمامی بیماران روانی مزمن زن مرکز شبانه‌روزی مهرآنا شهر زاهدان در سال ۱۴۰۰-۱۳۹۹ تشکیل دادند. از میان آن‌ها سی نفر به‌روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. سپس به‌طور تصادفی در دو گروه پانزده‌نفری آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزارهای استفاده‌شده شامل پرسش‌نامهٔ شادکامی آکسفورد (هیل و آرگایل، ۲۰۰۲) و پرسش‌نامهٔ حس خوب (تقی‌زاده و امیر ارده‌جانی، ۱۳۹۶) بود. مداخلهٔ روان‌شناسی مثبت‌نگر در هشت جلسهٔ یک‌ونیم‌ساعته به‌مدت سه هفته صرفاً برای گروه آزمایش برگزار شد. تحلیل داده‌ها به‌کمک نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۱ و با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌ مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی صورت گرفت. سطح معناداری آزمون‌ها ۰٫۰۵ بود.
یافته‌ها: نتایج نشان داد، اثر درون‌گروهی (زمان) در سه مرحلهٔ ارزیابی برای متغیرهای شادکامی (۰٫۰۲۲=p) و حس خوب (۰٫۰۱۰=p) معنادار بود. اثر تعامل زمان و گروه برای متغیرهای مذکور معنادار بود (۰٫۰۰۱>p). اثر گروه نیز برای متغیرهای شادکامی (۰٫۰۴۲=p) و حس خوب (۰٫۰۰۱>p) معنادار بود. همچنین در متغیرهای شادکامی و حس خوب، بین میانگین‌های نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون (۰٫۰۰۱>p) و پیش‌آزمون و پیگیری (۰٫۰۰۱>p) تفاوت معنادار وجود داشت. بین میانگین نمرات متغیرهای مذکور در پس‌آزمون و پیگیری نیز تفاوت معنادار مشاهده شد (۰٫۰۰۱>p) که حاکی از پایداری اثربخشی مداخله در مرحلۀ پیگیری بود.
نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های پژوهش نتیجه گرفته می‌شود که مداخلهٔ روان‌شناسی مثبت‌نگر می‌تواند بر افزایش شادکامی و حس خوب در بیماران روانی مزمن مؤثر باشد؛ بنابراین می‌توان از مداخلهٔ مثبت‌نگر به‌عنوان بخشی از برنامه‌های توانمندسازی بیماران روانی مزمن استفاده کرد.

 

متن کامل [PDF 589 kb]   (30 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات ناتوانی (علمی- پژوهشی) می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Middle Eastern Journal of Disability Studies

Designed & Developed by : Yektaweb